Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

Włoskie malarstwo barokowe

Mało uwagi poświęcano dotychczas malarstwu włoskiemu wieku XVII, darząc w ostatnich czasach głównym zainteresowaniem architekturę i rzeźbę barokową. Uznaje się niewielką liczbę świeckich malowideł dekoracyjnych. Natomiast wielkie kompozycje religijne, które pouczały i wzruszały wiernych tej epoki, są uznawane obecnie czasem jako obce sztuce chrześcijańskiej. Dla słuszności należy najpierw przypomnieć, że Kościół był głównym odbiorcą malarzy i bezustannie kontrolował zamówienia: podobnie jak w średniowieczu kler jest inspiratorem, artysta tylko wykonawcą. Czego żąda zleceniodawca? Mniej więcej tego, czego wymagał w XV w.: obrazu tłumaczącego dogmaty, ale dogmaty uproszczone, ograniczone do kilku wielkich prawd Credo, dogmatu o boskości Jezusa i Eucharystii: żąda obrazu naturalistycznego, nie tylko prawdziwego, ale ciągle powracającego do przedstawień cierpienia i śmierci: w parze z tym idzie ograniczenie elementów nadprzyrodzonych i eliminacja tematu piekła. Ale wykonanie należy do artysty. Kompozycja zachowuje przejętą z końca XVI w. przewagę diagonali. W malowidłach ściennych dochodzi do tego znajomość perspektywy, zdolna stworzyć wszelkie iluzje przestrzenne. Pod względem formy artyści zawdzięczają niestety więcej Carraccim niż Caravaggiowi: problemy światła nie interesują nawet wielkich mistrzów, problemy koloru – nikogo.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.