Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

Włoskie malarstwo barokowe – kontynuacja

Podobnie jak rzeźby większość malowideł jest stworzona dla środowiska kościelnego i dla ram monumentalnych, od których nie można ich odłączyć. W różnych formach sztuki barokowej, zwłaszcza rzymskiej, powraca jednolitość, która charakteryzowała wielkie style średniowieczne – romanizm i gotyk. Tryumfują tu uczniowie Akademii Bolońskiej. Domenichino (Domenico Zampieri, 1581 -1641) pokrywa scenami z Żywotów świętych kościoły i klasztory Rzymu: S. Luigi dei Francesi, S. Andrea della Valle oraz w Grotta Ferrata. Jego najpiękniejszy obraz ołtarzowy – Komunia św. Hieronima (1614), podziwiany przez Poussina, wzruszający i przemyślany zarazem, traci dziś wiele na ścianie w muzeum (Pinakoteka watykańska). W kaplicy S. Andrea w kościele S. Gregorio Domenichino rywalizuje z Guido Renim (1575 -1642): ten ostatni przejął z wieku XVI troskę o doskonałość form i harmonię linii. Około r. 1630 malarstwo sklepień, zwłaszcza kopuł, dochodzi do skrajnej wirtuozerii. Artyści nawiązują do Correggia. Lanfranco (1582 – 1647) daje tego dowód w S. Andrea della Valle w Rzymie, a później w katedrze w Neapolu. P. da Cortona ozdabia sklepienia Chiesa Nuova: Baccicia – kościoła II Gesü (1667 -r-1682) o powierzchni dwukrotnie większej niz w Kaplicy Sykstyńskiej. Wymienić należy tu przede wszystkim malowidła A. Pozzo w S. Ignazio w Rzymie (1685- 1689). Są to arcydzieła sztuki kościelnej, których niesposób pominąć i które należy przestudiować na miejscu. Mają one swój równoważnik w sztuce świeckiej: w dekoracjach pałaców, pałacyków, will, na czele z Jutrzenkami: Guido Reniego w Casino Rospig- liosi i Guercina, żywszej w kolorycie, w willi Ludovisi: w scenach anak- reontyjskich Albana w Palaiżzo Verospi, ale przede wszystkim w plafonach Pietra da Cortona w pałacu Barberini w Rzymie (1663) i w pałacu Pittich we Florencji, pełnych subtelnych efektów świetlnych. Uczeń jego, Roma- nelli, powołany zostanie przez Mazariniego do Luwru, Vouet zaś, który spędził dwadzieścia lat w Italii, zainicjuje we Francji wielką dekorację typu włoskiego.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.