Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

Właściwy styl Borrominiego

Niewątpliwie najwybitniejszym architektem rzymskim tych czasów, a w każdym razie naj charakterystyczniejszym reprezentantem właściwej architektury barokowej, był wielokrotnie wspomniany Francesco Castello, który w dwudziestym dziewiątym roku życia przybrał nazwisko Borromini (1599-1667). Był on komaskiem, który młodość spędził w Mediolanie, a do Rzymu przybył około 1624 r., gdzie już widzieliśmy go jako buntującego się pomocnika Berniniego przy pracach w bazylice św. Piotra.

Właściwy styl Borrominiego kształtował się powoli. Debiut jego, którym było Oratorium filipinów w Rzymie (zaczęte w 1637 r.), posiada architekturę wnętrza bardzo spokojną, natomiast dość falista fasada zdaje się zapowiadać przyszłą oryginalną twórczość architekta. Powszechną uwagę zwrócił on na siebie z powodu budowy na przełomie lat trzydziestych i czterdziestych kościółka św. Karola (San Carlo aile Quattro Fontane), który uznano za ekstrawagancję. Jest to mała budowla wzniesiona na planie skomplikowanego owalu (rys. 8), ściany nawy wyginają się, falują, są wypukłe przy wejściu i przy ołtarzu głównym, a wklęsłe pośrodku. Znacznie później dobudowana fasada (w 1667 r.) posiada te same cechy: jest ona również falista, wklęsła po bokach, wypukła pośrodku, a niezwykle wygięty gzyms podkreśla bardzo mocno „perwersyjnie rozbujały rytm” obu kondygnacji (il. 8). Dodać trzeba, że przez umieszczenie kolumn fasadowych zatarły się całkowicie ostre narożniki, które Borromini nazywał „wrogami dobrej architektury”. Było to całkowite przeciwstawienie się Berniniemu, toteż słusznie zauważono, że o ile Gianlorenzo jako architekt reprezentuje duch klasycystyczny baroku – o tyle ten przybysz z podalpejskiej krainy jest raczej przedstawicielem nurtu manierystycznego. Dalsza działalność Borrominiego spostrzeżenie to całkowicie potwierdza.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.