Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

Udział artystów obcych w sztuce włoskiego Quattrocenta

Stronice poświęcone przez Ruskina Botticellemu, rozrzucone są w Mornings in Florence, The Schools of Florence, Fors Clavigera (list 22): ale najlepszym doku- mentem związku między Botticellim a angielskimi prerafaelitami jest studium W. Patera (w Fornightly Rev., 1870, przedrukowane w The Renaissance, Londyn 1873, tłum. franc. 1917). Na dodatek dyskusje na temat Botticellego mniej dotyczą dziś zagadnienia interpretacji jego dzieł (mimo że obfitują one w szczegóły, zwłaszcza dotyczące obrazów mitologicznych), jak samego katalogu. Wiele obrazów sztalugowych, do których dokumentów archiwalnych i wzmianek w- tekstach jest jeszcze mniej niż do fresków, nasuwa wiele wątpliwości. Zastosowano tu wskazywane już sposoby analizy i atrybucji, a mianowicie metodę Morellego. Czterdzieści lat temu Berenson wyodrębnił z dzieł artysty 40 obrazów i przypisał je nieznanemu malarzowi, którego nazwał „Amico di Sandro“ (GBA, 1899: The Study and Criticism of Italian Art, Londyn 1901). Berenson zrezygnował później z tej fikcji i bez ceremonii pogrzebał Amico di Sandro (Italian Pictures of Renaissance, Oxford 1932). Jednym z dzieł podawanych w wątpliwość jest Derelitta (Rzym, Coll. Pallavicini): atrybucję odrzuca Bode (KdK), uznaje Mesnil, op. cit.: wątpliwość ta mogła powstać na skutek niezręcznych restauracji tego obrazu (GBA, 1, 1930, s. 317). Bode odrzuca również Portret z medalionem (Florencja, Uffizi), w którym Mesnil widzi młodzieńcze dzieło artysty. Portret z Coli. Cambo, wystawiony w r. 1935 w Paryżu w Petit Palais, przedstawiałby prawdopodobnie Michele Marullo (por. Benedetto Croce, Michele Marullo) i byłby późniejszy, z ok. 1494.

Ostatnie zagadnienie, związane z twórczością Pedra Berruguete i Joosta van Gent, to udział artystów obcych w sztuce włoskiego Quattrocenta. Ok. roku 1476 książę Urbino zamówił 28 portretów sławnych ludzi z okresu starożytności, średniowiecza i współczesnych, aby je powiesić na ścianach swego „śtudiolo“: obrazy przywieziono do Rzymu w r. 1631: 14 z nich znajduje się obecnie w Luwrze: 14 pozostałych, zakupionych przez rząd włoski w r. 1934, zostało odesłanych do Urbino. Świadek godny zaufania, bibliotekarz księcia, wymienia jako autora tych obrazów Joosta van Gent. Atrybucja ta była przyjęta: niektórzy uczeni (Bombe, Lavalleye) myśleli jednak o możliwej współpracy Giovanniego Santi, a Schmarsow o Melozzo da Forli. L o n g h i (Piero della Francesca) poznał tu rękę Pedra Berruguete. W tym samym czasie Allende Salazar (AEAA, 1927, s. 133) odnalazł tekst Ces- pedesa, który przybył do Italii w r. 1559, według którego malarz hiszpański malował w Urbino dla księcia Retratos de hombres famosos i uznał, że był nim Berruguete. Dla obecnego stanu zagadnienia patrz Briganti, Critica d’arte, 1938, a zwłaszcza katalog: La mostra di Melozzo e del Quattrocento romagnolo, 1938, s. 25-34. Zdaje się, że portrety te podzielą między sobą Joost van Gent i Berruguete. Hulin de Loo opublikował nową pracę na ten temat pt. P. Berruguete et les portraits d’Urbin, 1942.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.