Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

Tematyka Kościoła Walczącego

Nawet gdy pojawią się obrazy przedstawiające tak modną wówczas tematykę Kościoła Walczącego czy Kościoła Triumfującego – to i wtedy widz polski ma do czynienia z postaciami dobrze mu znanymi z ojczystego gruntu (np. w malowidłach Hermana Hana w Pelplinie, o których będzie mowa).

Wraz ze zwycięstwem kontrreformacji wnętrza kościołów ulegają znacznym przeobrażeniom. Zaczęto masowo usuwać stare poliptyki gotyckie, a na ich miejsce wznosić nowe, masywne ołtarze z nowymi obrazami, odpowiadającymi klimatowi potrydenckiemu. Główny nacisk kładziono nie na jakość artystyczną malowideł, lecz na ich ilość i jakość w sensie ideo- wo-programowym. Obraz musiał być czytelny, przemawiający narracyjnością i retoryką, stąd rozwija się tematyka zaczerpnięta z opowieści ewangelicznych i legend hagiograficznych. Powstają całe cykle poświęcone żywotom świętych polskich (kult świętych leżał w programie potrydenckim): obu Stanisławów (Szczepanowskiego i Kostki), Wojciecha, Jacka, Kazimierza i innych. Nawet obrazy ściśle kultowe, np. o tematyce maryjnej, gwoli, ich jasności i czytelności pozbawione są przez dłuższy okres enigmatyki alegorycznej, natomiast główne sceny chętnie umieszcza się na tle sztafażu polskiego, a w każdym razie bardzo ziemskiego. Nawet w mistycznej bądź co bądź scenie Wniebowzięcia przyjmuje się niemal obowiązujący schemat polegający na swoistej kontrowersji: idealizmowi górnej partii obrazu przeciwstawia się ziemski realizm strefy dolnej. Tematykę martyrologiczną, zgodnie zresztą z hasłami potry- ćenckimi, odtwarza się z zacięciem naturalistycznym, przy czym i tu widowisko, często egzotyczne, przybliża się możliwościom odbioru widza: tak np. scenę śmierci Katarzyny Aleksandryjskiej przenosi się na grunt polski – osoby towarzyszące Katarzynie przedstawione są w żupanach i deliach.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.