Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

SZTUKA WIZYGOCKA

Historia Wizygotów różni się bardzo od historii Franków, toteż warunki powstawania ich sztuki są odmienne. Przed osiedleniem się na południu Galii i w Hiszpanii przewędrowali oni Wschód bizantyński i Italię. Ich bracia, Ostrogoci, z którymi utrzymywali stale stosunki, pozostali w Italii. Kiedy zostali oni wypędzeni przez Justyniana z Włoch, ofensywa bizantyńska, która dosięgła Hiszpanii i odebrała Wizygotom Andaluzję, przywróciła bezpośredni kontakt z Bizancjum. O ile państwo wizygockie było politycznie o wiele słabsze niż państwo Franków, sztuka jego i kultura stały na wyższym poziomie.

Teksty opisują nam pałace i kościoły, budowane w wielkiej liczbie przez królów w ich kolejnych stolicach: w Tuluzie, Barcelonie, Toledo, Menda. Jeszcze w w. XVIII istniał w Tuluzie kościół, dobrze znany nam z rycin: dziesięcioboczna rotunda poprzedzona portykiem: dzięki znajdującym się we wnętrzu mozaikom na złotym tle zyskał on nazwę „La Daurade“ (Złotego kościoła), przypominającą nazwę katedry w Antiochii. Obecnie najważniejszą pozostałością architektury wizygockiej są przede wszystkim mury Carcasonne, które wystarczająco przekonują o wartości tego budownictwa. W Hiszpanii pierwsza grupa zabytków obejmuje kościoły wiejskie na północnym zachodzie, jak S. Juan w Banos, Sta Comba w Bandę, S. Pedro w Nave (?). Są to bazyliki lub budowle na planie krzyża greckiego o sklepieniach kolebkowych lub krzyżowych. Kościół Sta Comba w Bandę jest już w VII w. wspaniałym przykładem kościoła całkowicie sklepionego. Ale najważniejszą grupę zabytków stanowią w Katalonii trzy kościoły w Terrassa (dawnej diecezji Egara, dwadzieścia km od Barcelony), trzy wielokrotnie przebudowywane i niedawmo odrestaurowane, obok siebie leżące budowle (S. Pedro, S. Miguel i Sta Maria). Kościół S. Pedro był prawdopodobnie tylko kaplicą, Sta Maria – kościołem katedralnym diecezji Egara, S. Miguel zaś – baptysterium. Katedra, o wiele większa od obecnego kościoła, była prawdopodobnie trzynawową bazyliką, krytą drewnianym stropem. Część mozaiki, którą były wykładane posadzki nawy, przechowała się, umieszczona na zewnątrz przed fasadą. Kościół S. Miguel jest o wiele lepiej zachowany. Jest to mały budynek na planie krzyża greckiego wpisanego w kwadrat, zakończony od strony wschodniej absydą. Ramiona krzyża są pokryte sklepieniem krzyżowym, a część środkowa kopułą na trompach: rogi budynku zajmują kaplice sklepione ćwierćkopułą. Wykopaliska z r. 1906 pozwoliły rozpoznać pośrodku budynku dawną sadzawkę chrzcielną. Wiele cech charakterystycznych tej architektury pochodzi oczywiście ze Wschodu. Odrębną cechę architektury wizygockiej stanowi zastosowanie kształtu podkowy już to w planie absyd, już to w rysunku łuków, spotykane już w Hiszpanii rzymskiej (płyty nagrobne w muzeum w Leon). Łuk w kształcie podkowy pozostał w architekturze mozarabskiej i stanowi jedną trudność więcej w datowaniu zabytków.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.