Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

Sztuka w Bizancjum

Ruch ikonoklastów nie powstrzymuje rozwoju miniatury, która, przeciwnie, stwarza schronienie dla artystów i dla ortodoksji religijnej. Powstaje nowa forma ilustracji Psałterza z winietami na marginesach. Jeden z najstarszych i najpiękniejszych przykładów takiej ilustracji stanowi Psałterz Chludowa (X w., Moskwa): nawet ikonografię przenika tu nowy, bardzo swobodny sposób odczuwania, zdradzający niemal ludową żywość. Tradycje aleksandryjskie utrzymują się w Ptolomeuszu watykańskim (około r. 820).

Rzemiosło artystyczne. – W tej dziedzinie najsilniej zaznacza się wahanie między hellenizmem a Wschodem. Bizantyjczycy znali technikę gliptyki (Kamea Honoriusa około r. 390, Paryż, zbiory Rothschilda) i umieli rzeźbić w kości słoniowej. Techniki te były na Zachodzie niemal zarzucone. Oprócz dyptychów konsularnych i cesarskich (dyptych Barberini, Luwr, V w.), w których postać ludzka traktowana jest poprawnie, trzeba wymienić sławny tron Maksymiana (katedra w Rawennie, ok. r. 550), dzieło aleksandryjskie, odznaczające się wysokim poziomem techniki wykonania, posiadające piękną ornamentację roślinną. Być może, że w tych delikatnych i drogocennych płytkach artyści greccy najlepiej przechowali spuściznę antyczną i tradycję płaskorzeźby.

Złotnictwo, przeciwnie, ulega wpływom sassanidzkim. Bizancjum zapożycza z Azji technikę inkrustacji komórkowej i technikę emalii właściwej (krzyż Justyna II, skarbiec Sancta Sanctorum w Rzymie, ok. r. 570). Niemniej jednak, jeżeli odniesiemy do V w. datę sławnego kielicha z Antiochii (zob. cz. II), trzeba stwierdzić, że złotnicy bizantyńscy przechowali nietkniętą antyczną technikę repusowania. Relief spłaszcza się często w sposób bardzo subtelny, jak np. na srebrnych półmiskach ze skarbu w Kerynia (muzeum w Nicosii na Cyprze i Metrop. Mus. w N. Jorku, V w.).

W tkaninach zwyciężają całkowicie wpływy Azji. Pierwsze tkaniny koptyjskie, np. pochodzące z Antinoe (V, VI w., Berlin i Lyon), mało stylizowały jeszcze figurę ludzką i tkwiły w tradycji aleksandryjskiej. Począwszy od VI w., za wzór służą niemal wyłącznie tkaniny perskie. W r. 552 Justynian tworzy w Bizancjum przemysł jedwabniczy. Jedwabie bizantyńskie (tkanina z Mozat, VII w.: chusta św. Wiktora, katedra w Sens, VII w.: tkanina z Akmin, Berlin, VIII w.) odznaczają się niezwykłym bogactwem kolorów i medalionami ze scenami egzotycznych polowań lub czynów Samsona, traktowanych podobnie jak czyny chaldejskiego Gilgamesza.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.