Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

SZTUKA FLAMANDZKA CZ. II

Te zmiany musiały wpłynąć na różnice zachodzące w sztuce obu części Niderlandów. Sztuka Niderlandów Hiszpańskich rozwija się głównie pod auspicjami dworu i Kościoła. Dwór na- miestników w Brukseli posiadał ambicje mecenasowskie, popierał artystów nadając im tytuły serwitorów i zatrudniając ich dla swych potrzeb. Kler w swej akcji kontrreformacyjnej buduje nowe kościoły, restauruje dawne i zapełnia ich wnętrza mnóstwem obrazów – siłą rzeczy stając się poważnym dysponentem i odbiorcą dzieł sztuki. Jeszcze dość bogate mieszczaństwo odgrywało również niepoślednią rolę jako dysponent i odbiorca na polu sztuki. W rezultacie możemy mówić o sztuce dworskiej, kościelnej i mieszczańskiej rozwijającej się w południowych Niderlandach, ale sztuki tej nie nazywamy już niderlandzką, lecz flamandzką. Ten niezbyt ścisły termin pochodzi stąd, że w tym różnojęzycznym i różnoplemiennym kraju rolę przodującą w dziedzinie kultury artystycznej w dobie baroku odgrywać będą miasta flamandzkie (flandryjskie) z Antwerpią na czele. (Przez Flandrię rozumie się na ogół północno-zachodnią część dzisiejszej Belgii.)

Kiedy się mówi „sztuka flamandzka” – ma się na myśli przede wszystkim malarstwo. Oczywiście, istnieje tam architektura barokowa, zwłaszcza jezuicka. Jacques Francart buduje kościół jezuicki w Brukseli, Pieter Aguillon – w Antwerpii, a Lucas Faydherbe – w Louvain, ale architektura ta, zarówno jak i rzeźba, nie wnoszą nowatorskich, samodzielnych pomysłów, trawestując raczej wzory włoskie. Natomiast na najwyższy poziom wzniosło się malarstwo flamandzkie, którego głównym ośrodkiem stała się Antwerpia. Malarstwo to, o specyficznym charakterze, oddziałało na wiele ośrodków i artystów zagranicznych, wnosząc nowe wartości do sztuki europejskiej. Dość powiedzieć, że Rubens za swego życia uważany był powszechnie za najwybitniejszego malarza europejskiego.

Dlatego też w tym rozdziale naszej skrótowej historii sztuki baroku ograniczamy się do malarstwa, pomijając inne dziedziny. Oczywiście – mowa tu o malarstwie barokowym. Pamiętać bowiem trzeba, że sztuka tych terenów znajdowała się długi czas w okowach manieryzmu, z których wyzwolił ją dopiero Rubens.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.