Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

Sztuka anglo-normandzka

W tej samej epoce powstaje w Normandii i Anglii więcej budowli, w których, zachowując kompozycję, układ brył i inne zasady świątyni romańskiej, zastosowano sklepienie krzyżowo-żebrowe. Wymieniliśmy już katedrę w Durham. W samej Normandii odbudowano po pożarze w r. 1119 katedrę w Evreux i filary jej przystosowano do podtrzymywania żeber. Sklepienia żebrowe dwóch wielkich kościołów w Caen: Abbaye-aux-Hommes i Abbaye-aux-Dames, pochodzą prawdopodobnie z połowy XII w. Kościół opactwa w Lessay (depart. Manche) jest może, w samych początkach XII w., pierwszym kościołem na terenie Francji, którego nawa główna jest całkowicie pokryta sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Cechy charakterystyczne większości tych anglo-normandzkich kościołów są następujące: fasada ujęta w wieże, empory nad nawami bocznymi (rzadziej triforium), system zmienny podpór (filary i kolumny), galeria na wysokości okien, zastosowanie cztero- lub sześcioramiennego skrzyżowania żeber, łuki przyporowe, dekoracja geometryczna. Wiele z wymienionych cech, poza konstrukcją sklepienia, spotykamy zarówno w sztuce romańskiej i gotyckiej tej prowincji, jak i w innych wielkich budowlach romańskich. Np. katedra w Tournai posiada inną cechę szczególną, a mianowicie układ wnętrza o czterech kondygnacjach (empory, a nad nimi triforium), znany nam zresztą> z budowli angielskich z końca XI w., jak np. Tewkesbury i Pershore. Obserwujemy tu, jak organicznie gotyk wyrastał ze stylu romańskiego. Te właśnie budowle anglo-normandzkie, częściowo nawet romańskie, podobnie jak romańska katedra w Tournai, daleko bardziej służyły za wzór gotyckim budowlom francuskim z drugiej połowy XII w. niż St. Denis lub Sens.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.