Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

RZEŹBA STYLU RZYMSKIEGO CZ. II

Na portalach, a zwłaszcza na tympanonach, pewne tematy powtarzają się częściej. Przede wszystkim wizja apokaliptyczna, taka, jaką przedstawiają mozarabskie rękopisy Beatusa: Chrystus otoczony symbolami czterech Ewangelistów i adorowany przez 24 starców. Najpiękniejszy przykład tej sceny spotykamy w Moissac. Bardzo często temat ten sprowadzony bywa do swego głównego elementu: Chrystusa i symboli Ewangelistów, to co nazywamy „Chrystus na majestacie“. Inne tematy ikonograficzne to Wniebowstąpienie (Cahors) lub Sąd ostateczny (Beaulieu, Conques, Autun). Temat ten, spotykany tu dużo rzadziej niż w sztuce gotyckiej, pociąga rzeźbiarzy głównie dzięki możliwościom malowniczego przedstawiania mąk piekielnych, potępieni zajmują dużo więcej miejsca jak zbawieni. Taki jest w istocie ogólny charakter tej ikonografii, taka jest różnica między ikonografią romańską a gotycką. Obracamy się tutaj w ramach Starego Testamentu. Bóg rzeźbiarzy romańskich to Bóg, którego należy się bać, który odwołuje się do groźby raczej niż do miłości: jeśli pragnie się go zrozumieć, to raczej rozumem niż sercem.

Rozmieszczenie terytorialne. – Zabytki wielkiej francuskiej rzeźby romańskiej spotykamy wyłącznie w środkowej i południo- w ej Francji: w Langwedocji, w Burgundii, Prowansji, Owernii i Poitou. W rzeźbie XII w. występują równolegle dwa style, ponieważ w tym samym okresie zaczyna rozkwitać rzeźba gotycka na północy Francji. O wiele słuszniej można mówić o regionalnych szkołach rzeźby niż o regionalnych szkołach architektury. Niewątpliwie niektóre wielkie pracownie przenosiły się z miejsca budowy jednej wielkiej świątyni do drugiej, ale poza scenami figuralnymi sam język form dekoracyjnych, jak również zasób motywów i układ dekoracyjny, charakteryzują określoną okolicę.

Langwedocja i Burgundia stoją na pierwszym miejscu. Dyskutuje się dziś, której prowincji przyznać pierwszeństwo chronologiczne. Zagadnienie jest niesłusznie sformułowane i miałoby znaczenie jedynie wtedy, gdyby, rzeźba romańska rozpoczynała się w 1095 r., ale widzieliśmy przecież, że tworzyła już ona arcydzieła w XI w. Tak więc rzeźba XII w. jest jedynie kontynuacją rozwoju.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.