Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

MALARSTWO W XVII W

Na początku XVII w. malarstwo francuskie, bardziej jeszcze niż architektura, pozostaje w zależności od Italii, a wpływy włoskie umacniają malarze przybyli z Niderlandów. Powoli wydobędzie się ono z tej zależności zarówno w treści, jak i w formie. Jeśli chodzi o formę, to dramat światła i cienia ustąpi miejsca malarstwu, którego głównym założeniem i nieporównaną chwałą aż po nasze czasy będzie kolor. Pod tym względem w. XVII i XVIII przeciwstawiają się sobie zdecydowanie, a rozłam następuje pod koniec w. XVII, po sporze zwolenników Poussina i Rubensa, zakończonym zwycięstwem tych ostatnich. Odtąd Rubens stanie się we Francji bożyszczem.

Ale malarze francuscy przejmują od niego tylko formę. Pod względem ideowym zarówno wiek XVII, jak i XVIII zgodnie przeciwstawiają się barokowi. Barok włoski czy flamandzki, akcentujący światło czy wysuwający na pierwszy plan kolor, jest zawsze swobodą, fantazją, niespodzianką, dramatem. Malarstwo francuskie wymyka się prawie zawsze tym kategoriom, dzięki swemu przywiązaniu do rzeczywistości, któremu hołduje wspaniała seria pejzażystów, portrecistów i malarzy rodzajowych: dzięki intelektualizmowi sztuki francuskiej wymyka się im nawet malarstwo dekoracyjne.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.