Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

Malarstwo – Rubens i jego uczniowie cz. II

Po powrocie do kraju Rubens zamieszkał w Antwerpii i tam przebywał do końca życia, opuszczając ją jedynie dla wykonania zamówień w Paryżu, podczas podróży dyplomatycznych do Hiszpanii i Anglii i na czas wyjazdów do swego pałacyku wiejskiego koło Malines. Ożeniony dwukrotnie z czarującymi kobietami – Izabelą Brandt i Heleną Fourment, bogaty i obsypywany zaszczytami, otoczony przyjaciółmi i uczniami, rozwinął we wszystkich rodzajach malarstwa godną najwyższego podziwu aktywność, będąc jedną z najpotężniejszych wyobraźni twórczych, jakie zna historia.

Od pierwszych dzieł wykonanych w Antwerpii (Podniesienie i Złożenie krzyża św. 1609 -1612) do Matki Boskiej w otoczeniu świętych z kościoła Sw. Jakuba (ok. 1638) nie widać zasadniczych zmian w jego stylu: co najwyżej zanotować można, że tematy religijne większą rolę odgrywają w początkach twórczości, mitologiczne w okresie dojrzałym, a jako starzec Rubens odczuwa głębiej naturę. Ale dzieła jego można omawiać prawie niezależnie od chronologii, często trudnej do ustalenia.

Przede wszystkim należałoby wymienić wielkie kompozycje dekoracyjne, w których najpełniej się wyraża jego wyobraźnia twórcza, jego sztuka kompozycji, jego maestria techniczna. Etapem na drodze do osiągnięcia tego celu były kartony do tapisserii (Historia Deciusa Musa, Wiedeń, Gal. Lichtenstein). Malowidła sklepienne w kościele Jezuitów w Antwerpii (1620: spalone w 1718) były, sądząc wedle szkiców i rycin, jednym ze szczytów sztuki Rubensa. Dzięki nim uzyskał w r. 1621 zamówienie od Marii Medici na ozdobienie Wielkiej Galerii w Pałacu Luksemburskim w Paryżu. Historia królowej (szkice w Monachium) była na miejscu już w r. 1625: dziś w Luwrze znajduje się w podobnych ramach architektonicznych. Rubens miał dodać do niej historię Henryka IV, ale niełaska królowej nie pozwoliła mu jej skończyć (Bitwa pod Ivry i Wjazd królewski są we Florencji). Jeden tylko z wielkich zespołów malowideł dekoracyjnych Rubensa nie zmienił swego miejsca od wieku XVII, a mianowicie plafon w Banqueting House w Whitehall (1635) w Londynie: niestety zachował się w bardzo złym stanie. Rubens, by uwiecznić czyny Jakuba II, włożył w swe dzieło tyle natchnienia, co i w Luksemburgu i dla równie złej sprawy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.