Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

KONIEC SZTUKI MUZUŁMAŃSKIEJ W EUROPIE CZ. II

Jedność kraju przywrócili zdobywcy przybyli z Afryki, Almorawidzi, koczownicy pochodzący z Sahary. Wyruszywszy z dolnego Senegalu podbili oni początkowo Afrykę północną aż do Algeru, a Ibn Tachfin założył tam miasto Marrakesz jako swoją stolicę. Około r. 1085 jego współwyznawcy z Sewilli zagrożeni przez chrześcijan wezwali go do Europy. Skorzystał z tego, aby w 1090 r. podbić całą Hiszpanię południową, która na początku XII w. stała się prowincją państwa Almorawidów. Nowa dynastia bardzo szybko przystąpiła do wznoszenia licznych budowli. Ibn Tachfin, bardzo pobożny, buduje meczety wszędzie tam, gdzie wkracza. Ale wszystkie zachowane świadectwa tej działalności znajdują się w Afryce, a zwłaszcza w Maghrebie: w Fezie powiększony zostaje meczet Al Karawiyin, w Algerze powstaje Wielki Meczet (przebudowany w epoce tureckiej). Wielki Meczet w Tlemsen, zachowany w stanie prawie niezmienionym, jest jednym z najpiękniejszych zabytków architektury arabskiej. Zbudowany w 1135 r. zachował on z pewnymi zmianami tradycyjne zasady planu budowli omajadzkich: podwórze wewnętrzne (sahn) staje się stosunkowo coraz mniejsze: otaczają je boczne galerie przedłużające nawy sali modlitwy. Sama sala trzynastonawowa kryta jest drewnianym stropem z wyjątkiem trzech kopuł nad nawą główną, których podniebienie ozdobione jest skrzyżowanymi żebrami przypominającymi dokładnie żebra z Kordoby i Toledo. Cała dekoracja zresztą pochodzi z Hiszpanii: jest to dekoracja roślinna, która dąży do przewagi nad geometryczną i której główne elementy stanowi pojedyncza i podwójna palma.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.