Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

Historia sztuki cz. II

Ilość zawartego w książce materiału w stosunku do objętości tekstu jest wyjątkowo duża. Lavedan, unikając powtórzeń i dłużyzn, pisząc prosto i jasno osiągnął maksymalną zwięzłość tekstu, który nie stał się wszakże lakoniczny ani suchy. Osobisty stosunek autora do omawianych zjawisk, żywość a nieraz sugestywność ich interpretacji, gdzieniegdzie z domieszką francuskiego humoru, sprawiają, że książka mimo bogactwa nagromadzonych faktów jest ciekawa jako lektura i potrafi zainteresować początkującego nawet studenta, dając mu nie tylko możność przyswojenia materiału, ale i zajęcia odpowiedniego stanowiska wobec przedstawionej problematyki. Zaangażowanie autora w stosunku do referowanych zjawisk artystycznych, jego postawa zarazem historyka i odbiorcy dzieł sztuki o wyrobionym smaku i wyczuciu prowadzi wielokrotnie do wnikliwych interpretacji, przynosi interesujące i trafne charakterystyki stylów czy kierunków artystycznych (np. charakterystyka ogólnych cech budowli romańskich, zagadnienie tzw. szkół prowincjonalnych architektury romańskiej we Francji, charakterystyka sztuki barokowej w „Stanie badań“ itp.).

Należy podkreślić, że Lavedan jest przede wszystkim historykiem architektury i urbanistyki, które stanowią przedmiot jego obszernych i wnikliwych studiów. Toteż ustępy poświęcone zagadnieniom urbanistycznym należą do najlepszych w książce, a rozdziały dotyczące architektury są stosunkowo lepiej opracowane niż pozostałe. Osobisty stosunek autora do dzieł sztuki, które omawia, ożywia jednak zarówno ustępy poświęcone architekturze, jak i te, w których omawia on rzeźbę i malarstwo.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.