Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

HALS I MALARSTWO PORTRETOWE

Czołowym reprezentantem sztuki portretowej był Frans Hals (między 1580 a 1585-1666) pracujący w Haarlemie. Był to z pochodzenia Flamand otarty o Antwerpię, a więc w przeciwieństwie do rodowitych Holendrów nieco „zarażony flamandzkim barokiem”, co się przejawiało w swobodnym, czasem nieco teatralnym ustawieniu modela. Hals zasłynął nie tyle jako twórca portretu jednostkowego, ile jako malarz portretów zbiorowych, które głównie dzięki niemu stały się specjalnością malarstwa holenderskiego. Przyczyny popytu na tego rodzaju tematykę leżały w tym, że w ówczesnej Holandii działało wiele różnych korporacji społecznych, istniały instytucje charyta- tywne, jak szpitale, ochronki czy przytułki kierowane przez wieloosobowe zarządy. Przede wszystkim jednak bardzo rozpowszechnione były tzw. bractwa strzeleckie, czyli korporacje zakładane przez byłych oficerów, związanych braterstwem broni: bractwa te przyjmowały w charakterze patrona postać któregoś ze świętych (Jerzego, Adriana, Michała) i znane były pod tą nazwą.

Te właśnie korporacje, pragnące uwiecznić się wspólnie, były głównymi inicjatorami i odbiorcami portretu zespołowego. Oczywiście malarz, w danym przypadku Hals, nie zawsze mógł komponować układ takiego portretu według własnej inwencji, a ograniczony bywał wolą dysponentów. Tym się zapewne tłumaczy, że portrety przełożonych przytułku dla starców są dość sztywne, a poszczególne postacie wyglądają tak, jakby pozowały nie malarzowi, lecz dzisiejszemu fotografowi. Są to jednak pozycje raczej wyjątkowe. W większości przypadków artysta mógł grupę upozować swobodnie, stwarzając scenę niemal rodzajową, zupełnie naturalną. Takimi były przede wszystkim portrety bractw strzeleckich, należące do najlepszych podobizn grupowych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.