Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

Gotyk w historii architektury włoskiej

W historii architektury włoskiej gotyk zajmuje dużo mniej miejsca niż w architekturze francuskiej, angielskiej, hiszpańskiej czy niemieckiej. Pojawia się on późno i szybko ustępuje miejsca nowemu stylowi, który nazywa się zazwyczaj renesansem, a który pod względem konstrukcyjnym jest raczej odrodzeniem stylu romańskiego. Nawet w XIII w. nie rozumiano dobrze w Italii możliwości gotyku. A przecież w Lombardii stosowano sklepienie krzyżowo-żebrowe w drugiej połowie XI w. Nie wyciągnięto z tego jednak żadnych wniosków i wydaje się, że bardzo prędko zarzucono tę konstrukcję.

System ten na nowo wprowadzili cystersi. Wpływ ich był przeważający niemal wyłączny: w ślad za nim nie występuje, jak w innych krajach, wpływ wielkich katedr Ile-de-France. Stało się to prawdopodobnie przyczyną faktu, że gotyk włoski jest jedynie stylem romańskim, w którym zastosowano sklepienie krzyżowo-żebrowe. Pierwsza fundacja cysterska występuje w Fossanova (niedaleko Rzymu): sklepienie krzyżowo-żebrowe zastosowano w tym kościele (1187-1208) jedynie na skrzyżowaniu naw. W następnym klasztorze, Casamari (kościół konsekrowany w 1217 r.), rozszerzono je na całą nawę główną. Mnich cysterski z sąsiedniego klasztoru, S. Galgano, kierował w r. 1257 budową katedry sjeneńskiej (rozpoczętej w r. 1245), najlepszej gotyckiej budowli w Italii. Jej cysterski charakter występuje w zamknięciu prezbiterium prostą ścianą, w układzie ścian nawy bez triforium. Romańskie są jej półkoliste luki, kwadratowe filary wzbogacone półkolumnami, występujące w nawie głównej, nawet wątek murów o występujących na przemian pasach czarnych i białych. Budowa kopuły na skrzyżowaniu naw, która nie leży na osi transeptu i spoczywa na sześciu filarach, nie była prawdopodobnie początkowo w ogóle przewidziana. Katedra w Orvieto, rozpoczęta w końcu XIII w., jest bazyliką krytą stropem: jest to dowód nieufności architektów włoskich w stosunku do gotyku francuskiego. Plany katedry florenckiej, rozpoczętej w r. 129G, być może przez Arnolfo di Gambio, zostały potem tak gruntownie zmienione, że nie można tego obiektu zaliczać do budowli XIII wieku.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.