Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

Chronologia żeber krypty w S. Gilles-en-Languedoc

Typ żeber nieco odmiennych, zawsze bez zwornika, ale o przekroju trójkątnym, spotyka się w transepcie katedry w Maguelone. Enlart datował je na 1129- 1148′, w rzeczywistości pochodzą one z końca episkopatu Jana de Montlaur (1158- 1190) i są wynikiem przeróbki dawniejszych sklepień krzyżowych.

Dyskutowano szczególnie chronologię żeber krypty w S. Gilles-en-Languedoc. Istnieje tam prawdziwy kościół podziemny z nawą główną i dwiema bocznymi, wyróżniający się rozmaitością sklepień: kolebkowych, krzyżowych, żebrowych o najrozmaitszych profilach żeber. Quicherat (Mél. Arch. Hist., t. 2, 1886) datował tutejsze sklepienia krzyżowo-żebrowe na 1116 r., Lasteyrie w Etudes sur la sculpture française au Moyen-âge (Mon. Piot, t. 8, 1902) przyjmuje, że prace nad kryptą zaczęto ok. r. 1116, ale jej sklepienia krzyżowo-żebrowe pochodzą z ostatniej fazy budowy, tj. z ok. 1145 r.: Labande (Congr. Arch., 1909) nieco je odmładza (1145-1150 r.). Wreszcie, według Fliche’a, Aigues-Mortes et Saint- Gilles (Petites Monogr., b. d.), prace zaczęto po r. 1142: dolny kościół był najpierw pokryty sklepieniami krzyżowymi i dopiero ok. r. 1179 zmieniono je na żebrowe.

W innych sklepieniach profil żeber jest półkolisty. W kruchcie kościoła w S. Guilhem-du-Désert (dep. Hérault) dwa wielkie łuki o przekroju wałka krzyżują się po diagonali pod sklepieniem: mają wspólny zwornik i spadają w narożnikach na głowice. Bonnet (Congr. Arch., 1909, s. 390) datuje je na koniec w. XII, w każdym wypadku nie przed r. 1165. Żebra sklepienne o identycznym przekroju, ale bez zwornika, w ramionach transeptu kościoła w Coustouges (dep. Pyrenées- Orientales) są prawdopodobnie wcześniejsze: kościół konsekrowano w r. 1142. Zebra w kruchcie kościoła w Serrabone (dep. Pyrenées-Orientales) są podobne, ale budynek został tak przebudowany, że nie pozwala to na wyciągnięcie dalszych wniosków. Nie wydaje się, by należało łączyć te kilka przykładów z żebrami wałeczkowymi używanymi w drugiej poł. XII w. przez cystersów na południu Francji: tam są to starannie wymurowane łuki, zwężające się spiczasto przy nasadach w narożnikach (Silvanes i Loc-Dieu w dep. Aveyron, Flaran w dep. Gers, Fontfroide w dep. Aude, itd.).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.