Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Warszawie? Genialne tłumaczenia!

ANGLIA RENESANSU

Perpendicular style utrzymuje się w Anglii długo w XVI w. Kaplica Henryka VII w Westminster (1519) stanowi jedno z arcydzieł tego stylu. Możemy zauważyć już pewne przenikanie wpływów włoskich, są to jednak wypadki odosobnione. Pałac kardynała Wolsey w Hampton Court zostaje ozdobiony medalionami z terakoty (1515): Henryk VIII zamawia u Torrigiana wspaniałe mauzoleum Henryka VII, które ma być wzniesione w gotyckiej kaplicy imienia tego króla (1518). Przemiany dokonują się powoli: styl Tudorów (1490 -1558) można by nazwać pierwszym renesansem angielskim, styl elżbietański (1558 – 1604) byłby drugim renesansem. Ale w stosunku do sztuki francuskiej, z której zapożyczamy terminologię, różnice są duże. Najważniejszą z nich stanowi fakt, że dekorację antyczną – o nic bowiem innego nie chodzi, gdyż podobnie jak w innych krajach utrzymują się dawne techniki konstrukcyjne – stosują najczęściej nie Włosi – ci są bowiem podejrzanymi papistami – ale Flamandowie i Niemcy, m. in. Holbein (kapitel z kościoła w Chelsea, 1528): jak wiadomo, istnieje ogromna różnica w smaku artystycznym jednych i drugich. W XVI w. najważniejszymi budowlami angielskimi stają się zamki, ponieważ kościołów o wiele więcej w tym czasie zburzono, niż zbudowano. Jednym z pierwszych i najpiękniejszych dzieł stylu epoki elżbietańskiej jest Longleat niedaleko Bath, prawdopodobnie dzieło Johna Shute, architekta Elżbiety, który odbył podróż do Italii. Późniejsza i bardziej klasyczna jest fasada Kirby House (Northamptonshire, ok. 1570), ze spiętrzeniem porządków w głównym portalu i kolosalnym porządkiem po bokach. Powstają również liczne kolegia. Protestancka Anglia i katolicka Hiszpania równie wiele uwagi poświęcają budynkom szkolnym. W budowlach tych jednak sztuka średniowieczna jest szczególnie żywotna (Oxford, Christ Church i Corpus Christi).

Malarstwo angielskie całkowicie ulega wpływom Plolbeina, którego Henryk VIII sprowadził na swój dwór i który przebywał w Wielkiej Brytanii w latach 1526 -1528, i od 1532 do swej śmierci w r. 1543. Od niego wywodzi się najlepszy miniaturzysta angielski Nicolas Hilliard, o stylu niewątpliwie bardziej wytwornym, ale mniej zwartym od swego mistrza.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.